27 лістапада 2009
20 лістапада 2009
21 верасьня 2009
10 верасьня 2009
23 жніўня 2009
Прыйшло маладое папаўненьне, пераважна Гомель, Магілёў, Крычаў, Мазыр. Трохі разгрузілі, працы на пазыцыі хоць і паменела, але мяне не перастаюць ставіць праз суткі, ці як сьвята, праз двое ў нарады днявальным па роце.
Даводзіцца змагацца за права пачувацца беларусам. Дзякуючы прэсе і грамадзкім арганізацыям пытаньне беларускай мовы вырашылася: я аддаю каманды па-беларуску. Прыяжджалі людзі зь вялікімі зоркамі на пагонах з вайсковай пракуратуры, галоўнай вайсковай камэндатуры, разьбіраліся і заняли мой бок(!). Паабяцалі заняцца пытаньнем ушчыльную, рэкамэндаваць Міністэрству абароны перакласьці вайсковыя статуты і тэрміналёгію на беларускую мову. У прынцыпе, гэта ёсьць посьпех!
Прыяжджаў Жалезьнічэнка. Пагаварылі на КПП. Не перастаю захапляцца яго рашучасьці і самаўпэўненасьці. Параіў мне змагацца за адабраныя кніжкі.
Рыхтуемся да супольных з Расеяй верасьнёўскі вучэньняў. Для мяне гэтая падрыхтоўка зьвязаная найперш з рыцьцём акопаў.
У жніўні пачалі ігнараваць мае скаргі на здароўе: упарта не запісваюць у кнігу, хворых, а потым з наіўнымі вачыма пытаюцца: "Якое абсьледаваньне?! Дык а чаму вы не запісваецеся ў кнігу хворых?" Паскардзіўся камбату, напісаў камбрыгу, буду зьвяртацца вышэй, калі пытаньне ня вырашыцца.
21 ліпеня 2009
Неўзабаве выйдзе Жалезьнічэнка і Дзяшук. Праз паўгоду - Бяляеў, Каліта.
Час патроху мінае. Мінула і 6 месяцаў службы.
Мне ўдалося трошкі страсянуць гэтую вайсковую сыстэму. Цкавалі з-за мовы, з-за дзёньніка, пагражалі пракуратурай за мабільнік, турмой - за сымуляцыю. Штодня прыяжджаюць важныя шышкі, з КДБ, вайсковай контрвыведкі. Начальнік штаба, як той КДБ-іст, здымаў на камэру, як у маёй тумбачцы праводзяць "шмон". Старлей Казак стабільна і пасьлядоўна настройвае салдат супраць мяне. Усе мяне ціха пазьбягаюць, іх пераканалі, што калі будуць сябраваць са мной, іх пасадзяць у турму і паламаюць ім жыцьцё. У скрайнім выпадку сапсуюць характарыстыку і іх ня возьмуць на працу. А ізгоем нікому ня хочацца быць.
Загадалі сьпяваць песьні па-расейску, але я зьбіраюся аспрэчыць гэты загад у Пракуратуры. Спрабавалі прымусіць аддаваць каманды па-расейску, прыцягнулі нават нейкі школьны слоўнік, паводле якога "смирно" перакладаецца як "смірна". Сказалі, што слова "зважай" прыдумаў Шушкевіч і польская выведка ў разруху 90-х. Асобныя афіцэры перакананыя, што за тое, што мы гаворым па-беларуску, амэрыканцы нам плоцяць грошы. Салдаты ставяцца з разуменьнем, нават спрабуюць са мной па-беларуску, бальшыня іх зь вёскі.
Лісты прыходзяць ускрытыя. Капэрты, відавочна, пераклейваюцца тым самым спосабам як гэта рабілася ў штазі (глядзі фільм "Жыцьцё іншых"). Частка маіх лістоў не даходзіць да адрасата, а частка - не даходзіць да мяне. У прыватнасьці, пішу Жалезьнічэнку, ён - мне, а лісты губляюцца на пошце. Атрымоўваю "Нашу Ніву", "Белрынак", "Новы час", "Газэта Слонімская". Газэты жывуць роўна некалькіх гадзін, іх прачытваю, пасьля іх забіраюць і выкідаюць (забаронена захоўваць, гэта ж "антыдзяржаўная прэса"!) Казак забраў некалькі дзясяткаў кніжак, туды патрапілі "Partisanы" Клінава, Алесь Няўвесь, палова "Кнігарні Нашай Нівы", "Пра герб і сьцяг", "Прэзыдэнцкія выбары 2006 г", "Імёны Свабоды" і шмат-шмат іншых ні ў чым не вінаватых кніжак.
У Мазыры сьпёка - 30-35 стопняў. Нам выдалі пляшкі. Мы штораніцу набіраем ваду і шыбуем на пазыцыю. Пачаўся міжпэрыяд, стары прызыў дэмбэльнуўся, а маладыя не прыйшлі. Прыходзіцца цяжка. У вольны час пішу прозу. Пра каханьне.
І ўсё-ткі прырвемся. Дзякуй тым, хто піша. Пішыце лісты - мне ды іншым палітычным. Для жаўнераў кожны ліст як глыток сьвежага паветра. г. Мазыр, 247760, вул. Астроўскага, в/ч 48694.
Усіх абдымаю. Шараговец Вячорка.
30 траўня 2009
У нумары даюць зразумець, што асэтыи мы усе-тки не прызнаем.
А самае цикавае, савбелка нибы укленчвае перад апазыцыяй. Мауляу,Расея пагражае нашай незалежнасьци, и пара вам заткнуцца, инакш "придется позабыть не только про грезы о "лунанни бел-чырвона-белага сцяга, но осознать, что осуществиться прямая угроза и нынешнему, реальному флагу..."
13 траўня 2009
03 траўня 2009
У книзе спасылка на Рафала Ваячка, польскага паэта-дэкадэнта ХХ стагодзьдзя. На шчасьце, патрапилася яго книга у перакладзе Вальжыны Морт. Выдатная паэзия!
19 красавіка 2009
29 сакавіка 2009
Армейскі дзёньнік Франака Вячоркі
![]() |
| Франак Вячорка. Нарадзіўся ў 1988 годзе ў Менску. Скончыў Беларускі гуманітарны ліцэй імя Якуба Коласа, вучыўся ў БДУ, быў адлічаны. Паступіў у Эўрапейскі гуманітарны універсытэт. Старшыня камісыі па культуры Партыі БНФ, адзін зь лідэраў «Моладзі БНФ», кіраўнік творчай ініцыятывы «Беларускі Гальфстрым». Ініцыятар дубляваньня фільмаў на беларускую мову. Прадусар музычных праектаў «Веру ў цябе», «Партызанская школа», «Незалежны Я», «Янка Купала – 125», мэнэджэр шэрагу імпрэзаў і канцэртаў. Адзін з актывістаў моладзевага дэмакратычнага руху, які быў гвалтоўна прызваны на вайсковую службу. З 28 студзеня 2009 года служыць ва ўзброеных сілах Беларусі. |
Франак Вячорка працягвае берагчы наш з вамі спакой, мые падлогу і змагаецца са сном. А на днях дык нават забясьпечваў вяртаньне прэзідэнта ў Менск. Справіўся!
25 сакавіка. Дзень Волі
За ранішняй гарбатай павіншаваў салдатаў з Днём Волі. Недзе ў Менску пачынаецца мітынг, разгортваюць расьцяжкі, узьнімаюць сьцягі. Нехта прамаўляе ў мікрафон, патрабуючы сапраўднай незалежнасьці, свабоды слова і адстаўкі ўраду.
А ў нас сёньня ліцер. Ліцер — паветраная мэта, самалёт, які нельга крануць, які трэба максымальна дакладна правесьці. Лукашэнка з Колем вяртаўся з Сочы. Вайсковая частка пераводзіцца ў баявую гатоўнасьць. На індыкатары паўстае зялёная рысачка і павольна рухаецца на паўночны захад. Мы сочым, каб ягоны боінг выпадкова ня зьбіўся з курсу альбо яго ня зьбілі...
Прайшло 2 месяцы службы. Трохи уладкавауся, разабрауся, што да чаго. Вяду дзёньник на naviny.by, атрымоуваю за яго па галаве. Склауся моцны салдацки калектыу, хаця...час пакажа, хто есьць хто, хто есьць шчыры, а хто так. Праслужыушы и разабраушыся, з поуным правам сьцьвярджаю яшчэ раз, войска - гэта не мае. Сёньняшняе войска патрабуе татальнага апгрэйду, а на свабодзе я магу зрабиць значна больш, у тым лику a propos войска.
Падарыу часьци кампутар, акварыюмных рыбак, кветку у гаршчку, электраимбрык, розныя книжки. Дробязь, але спрабую рабиць добрае, ня тольки крытыкаваць. Шмат книжак прысылаюць ды перадаюць, асаблива дзякуй сям'и Саукау за величэзную пасылку. Прыходзиць шмат листоу, виншаваньняу з усяго сьвету. Вашыя листы - як вестачки зь иншага сьвету, прыемныя и нечаканыя. На мазырскую пошту, напэуна, николи не прыходзили листы з ЗША и Канады. Амэрыканския беларусы шлюць листы пачками, выказваюць падтрымку. Хлапцы разглядаюць паштоуку зь Ню-Ерка, для их Ню-Ерк, ци Лёндан - гарады з фильмау и недасягальная мара. Але аднойчы мы усе зможам туды летаць бязь визау, веру у гэта.
Листуюся зь иншыми палитсалдатами. Пэуна, аднойчы улады пашкадуюць, што нас гэтак интэрнавали. Дамо им чаду!
Пишыце листы. Не забывайце.
Жыве Беларусь!
06 сакавіка 2009
Закончылася мае шчасьце. Начальства спужалася, што я прадам усе дзяржсакрэты, и мяне перавяли на иншую пасаду.
Адцяпер я электрамэханик-дызэлист! Буду корпацца у мазуце и заливаць машынны алей у тарахцелку-дызэль.
Posted via LiveJournal.app.
04 сакавіка 2009
Заканчваецца вучэбка... Ад пятницы пачнуцца баявыя дзяжурствы. Праца ня пыльная, але цикавая.
Сеньня здавали нарматыу па химичнай абароне. Супрацьгаз трэ надзець за 7 сэкундау, а цалкам спэцкамплект - за 3 хвилины. Нацягваць гуму гумавых пальчатках цяжка и непрыемна, затое зьнешни выгляд пасьля варты каб пасьмяяцца.
Пишыце листы. Дзякуй, хто ужо пиша. Мазыр, вул. Астроускага 247760, в/ч 48694
Posted via LiveJournal.app.
25 лютага 2009
- Да нас едзе санстанцыя!!! - заявіла зьбянтэжаная мэдсястра на ранішнім абыходзе. - Едуць тараканау шукаць!
Мой пост у ЖЖ і нататка у "Армейскім дзеньніку" на Naviny.by аб санітарных умовах у баранавіцкім вайсковым шпіталі выклікау як мінімум скандал.
Ад 7 раніцы на усім паверсе назіралася асаблівая актыунасьць прыбиральшчыцау. Вымылі сарціры, пазасыпалі усе хлеркай, што аж страшна зайсьці. Памылі-адпаліравалі кухню.
Санстанцыя у асобе аднае маладое дзяучыны прыехала зь Менску. Доуга глядзелі кухню, тараканау не знайшлі. Пасьля выклікаюць мяне. У пакоі два зьбянтэжаныя афіцэры (верагодна, начальства бальніцы) і яна - Санстанцыя.
- Господин Вечерко! Вот обьясните, почему мне срочно звонит главный санитарный врач Министерства обороны, чтобы я посмотрела эту больницу. Какие у вас претензии?
Я усе выклау згодна фотаздымкау. Парушэньне усякіх магчымых санітарных нормау - відавочнае. Яна усе старанна запісала, прайшлася па прыбіральні, умывальні, душы. "А вось з тараканамі, - гаворыць, - галаслоуна. Вось вы іх сфоткайце і пакажыце нам! Тады пагаворым."
Якія будуць вынікі гэтай праверкій, я ня ведаю. Але пара чыноуникау прывучаць да таго, што салдаты - ня быдла. Я яшчэ раз пераканауся ва усемагутнасьци незалежнага слова.
Posted via LiveJournal.app.
23 лютага 2009
21 лютага 2009
"Армейскі дзеньнік" не прымусиу чакаць рэакцыі. На наступны дзень пасьля яго зьяуленьня на Naviny.by, у казарме апынуліся рабочыя, якія адрамантавалі зьліуныя бачкі у прыбіральні. Цікава, што ім замінала гэта зрабіць цягам апошніх паутара года? Салдаты успрынялі навіну як маю перамогу, пасыпаліся скаргі ды ідэі...
А вось у баранавіцкай лякарні ВПС і войскау СПА праблема стаіць яшчэ вастрэй. Мэдыкі вымушаныя працаваць у жорсткіх антысанітарных умовах. Усякая хвароба разыходзіцца імгненна па усіх пацыентах.
Адна прыбіральня - кабінка "ачко" - на 50 пацыентау. Зьліу пастаянна забиваецца, смурод разыходзіцца па памяшканьні.
( Read more... )
07 лютага 2009
Прыняу прысягу и атрымау пару гадзинау звальненьня. Вярнууся на момант у жж.
Прысягу прымау па-беларуску. Напрыканцы замест "Служу Рэспублицы Беларцсь" крыкнуу "Жыве Беларусь"! Мама узьняла белчырвонабелы сьцяг, а хлопцы з моладзи БНФ - расьцяжку "за прафэсийнае войска". Их, натуральна, павязали.
Сеньня ад'яжджаю у Мазыр, буду служыць у частцы 48694 (магу памылицца). Пишыце листы.
Дзякуй, хто прыехау и падтрымоувау сеньня и увесь гэты час! Абдымаю!
Posted via LiveJournal.app.
27 студзеня 2009
ня маюць грошай, каб разьлічыцца з працаўнікамі.
Заробак сталі выдаваць... кансервамі”.
http://www.charter97.org/be/news/2009/1/6/1
Казлу за працу выдалі капустай.
Каза, такою навіной натхнёная,
Парадзіла Казлу:
– Сячы зялёныя!
І ён насек, і нават досыць густа
Тых... качаноў...
Аж надарваў вантробак,
Пакуль да хаты прывалок заробак,
І тут жа сам скапусьціўся – сканаў,
Відаць, нячысьцік кішкі завінаў
Яму пры гэткай ежы...
Ды пасьпеў, раней чым затуманіліся вочы,
Сказаць Казе:
– Пакуль заробак сьвежы,
У банк яго нясі...
І вось у жальбе крочыць
Каза ў банк з капустай на гарбе
Нішто сабе!
Баран-банкір страчае
Яе ў парозе.
Далей не пушчае
І кажа:
– Што ты мне прывалакла!
– Зялёную капусту... ад Казла...
Усё, што ў нас было... Бо меў такую волю
Бядака, перад тым як легчы ў доле...
– І што цяпер? Куды яе? Куды?!
– Ну, як – куды? Вядома ж, на рахунак.
Пакуль надыйдуць хала-галады
Хачу дастаць працэнт у падарунак
Для нашых казьлянятак на Каляды,
Ня трэ капусту класьці у шупляды
Ці у панчохі... Трэба ў абарот,
Каб атрымаць прыбытак!
– Во народ!
Я сам сяку зялёную капусту!
Але такой дурноты, не маню,
Яшчэ ня бачыў! Гэта ўпершыню.
– Дык, што ж рабіць? – Каза зайшлася ў плачы.
– Шый торбы! Ды выходзь на шлях жабрачы
А жабра-банк прыбытак прынясе... –
І лясь дзьвярыма. Зачыніўся значыць...
Мараль: каб век задарма не майначыць
Нясіце ў банк ня толькі рубялі,
А ўсё, што як заробак вам далі
Ды толькі не забудзьцеся пры гэтым
Свае правы даводзіць... пісталетам,
Такая тактыка. Дазволіць вам яна
Узяць працэнт і з тушы барана.
Сяржук Сокалаў-Воюш
27 студзеня 2009. Бэрнард роўд.
26 студзеня 2009
А сёньня на хатні адрас прысылаюць судовую пастанову! Аказваецца, у пятніцу суд завочна правялі!!! Натуральна, нікога не запрашалі, ніякія дакумэнты не разглядалі, сьведак не выслухоўвалі. Падпольна сабраліся, натуральна, апраўдалі прызыўную камісію. Раней хаця б позву дасылалі, а тут за дзень управіліся!..
Такога не было нават у часы, калі давалі 15 сутак. Тады хаця б справу публічна разглядалі, і бакі слухалі...
Якая тут лібэралізацыя?!


